karinluke.punt.nl
Laatste artikelen
Na een lange terugreis met 4 uur vertraging, zijn we weer heerlijk in ons eigen huisje.
 
Voor diegenen die nog op vakantie gaan of willen, hierbij nog een aantal tips:
- Als je zelf met auto gaat, zorg dan dat je voor 5 uur een hotel hebt gevonden. Het is er nl. om 6 uur al schemer (en je wilt echt niet op die wegen rijden in het donker)
- Grappig is dat ze liever een bordje 'Puente en mal estado' inslaan, dan die brug te maken!
- De wegenkaart van International Travel Maps (1:330000) was erg handig. (ANWB)
- Het leven begint daar al om 6 uur in de ochtend, en s avonds om 9 uur is het er al doodstil. Door het tijdsverschil met NL ben je toch al vroeg wakker, dus hier heb je totaal geen problemen mee. Te meer omdat je ook gewekt wordt door de zon en de vogels of brulapen.
- De welbekende anti-muggenspray Deet werkt niet altijd... (zie foto). In de hotelkamers hebben wij geen last van muggen gehad, alleen s avonds rond etenstijd (6 uur) en in de nationale parken.
- Bij ieder park kun je hetzelfde doen: canopytour, skywalken, paardrijden. Hier word je als toerist behoorlijk uitgeknepen. Er is geen ruimte voor onderhandeling (ook niet bij de hotels trouwens)
- Pas op voor je spullen. Er wordt aardig gejat en ingebroken.
- In maart bleek het veel warmer dan wij dachten. We hadden eigenlijk teveel longsleeves en te weinig korte mouwen.
- In onze tijd, maart 2005 was de koers 1 usd=465Colones. Internet kostte 500-1000C, 1liter super 318C, voor avondeten waren wij met 2p ongeveer 3000-8000C kwijt.
- Als je kunt, kies dan voor stoel 22a, b, f of g. Dan heb je wat meer beenruimte.
- Als je moet overstappen in Orlando, probeer de eerste te zijn bij de customs. Hier staat nl. een best lange rij. Iedereen moet vingerafdrukken en een foto laten maken en ze hadden daar niet zoveel poortjes open.
- Zorg dat je voldoende memory cards van je digitale fototoestel bij je hebt. Uploaden lukt nl. lang niet altijd.
- Leer het US International keybord uit je hoofd, ha ha. Af en toe is het zoeken naar streepjes of uitroeptekens. Tip: apestaartje is Alt 64
 
Wij hebben een hele goede vakantie gehad. De natuur is daar echt onvergetelijk mooi! Een ervaring om nooit te vergeten!
 
¡Pura Vida!
Lees meer...   (2 reacties)
Na het gekkenhuis van zaterdag werd het zeer rustig in Puntarenas. Het blijkt dat iedereen hier maandag gewoon weer moet werken. Niets 2e Paasdag dus. Ze vieren dus Pasen de week voor het Paasweekend. Wij hebben dus 2 dagen lekker kunnen relaxen bij het zwembad.
Dinsdagochtend zijn we richting Alajuela vertrokken. Dit bleek een beetje een doodgewone vieze stinkstad te zijn, dus we zijn doorgereden naar Heredia. Dit stadje leek hetzelfe, dus we wilden ergens buiten de binnenstad een hotel zoeken. Terwijl we bezig waren een hotel op te zoeken, hoorde Luke ineens een doffe knal. Rechts naast ons kwam iemand met zijn auto vlak langsrijden. Nog steeds zoekende naar het hotel had Luke last van achtervolgingswaanzin. Die gasten die zo vlak naast ons reden, bleven maar achter ons rijden. Als wij stopten, stopten zij ook. Ineens zag Karin het hotel waar we naar op zoek waren. Wij gelijk het straatje inkeren, waarna onze achtervolgers ook gingen stoppen. Vaag. Luke ging even uitstappen om te kijken of ze misschien tegen onze auto aan waren gereden. Het bleek dat we een lekke band hadden!! Gelukkig stonden we bij het hotel. Hier stond ook een guardia (parkeerwacht) en de andere auto ging ervandoor... Toeval? Wij naar het hotel, deze was helaas vol, dan maar even bellen met de Adobe (rent a car). Telefoon leeg... Hebbie alles gehad he. We konden natuurlijk wel de tefoon opladen in het hotel. Dat dus gedaan. Adobe vertelde ons dat er gasten waren die bewust je band lek staken, dan vriendelijk gingen helpen en ondertussen even je bagage pikken en keihard wegrijden. ¡Hijos de perras! Dat was ze mooi niet gelukt. Enfin, konden we bandje wisselen en bij Adobe een nieuwe reserveband halen. Mooi verhaal. Zo gezegd zo gedaan. Nu zitten we in hotel Mango, een heerlijk hotel in de buurt van het vliegveld, met een lekker zwembad, dus we gaan er nog maar even van genieten.
 
PS. Hier is wel een usb poort, maar geen drivers... en geen rechten. Misschien zetten we donderdag/vrijdag in NL nog wel een paar foto´s op deze site.
Lees meer...   (2 reacties)
Op goed geluk en op aanraden van een medewerker van het hotel, zijn we toch weer naar de kust gegaan. Het schijnt dat de ticos op zaterdag weer terug naar huis gaan en dat er dus weer hotelplek is. Dit was ook zo. Gelijk voor 3 nachten geboekt. Het hotel heeft uitzicht op de zee en ook nog een zwembad. Relaxen maar! Oftewel: ¡Pura Vida!
's avonds tijdens het eten bleek dat er de voetbalwedstrijd CR - Panama was. Dit was me een happening, een voorronde voor duitsland 2006. Live muziek, live tv opnames, leuk hoor. CR won in de 47e minuut met 2-1. Iedereen toeteren door de straten, was net geen NL-DL.
De volgende dag hebben we echt nix gedaan. Het is hier trouwens het warmste klimaat van CR en dat merk je wel! Niets doen is dus de enige optie:-)) We blijven hier tot dinsdag. Dinsdag gaan we naar Alajuela of in de buurt, want woensdag is het 30 maart, en dat is helaas de dag van vertrek naar NL. Hasta pronto.
Lees meer...   (2 reacties)
De volgende ochtend gingen we naar het nationale park Manuel Antonio. Al om 8 uur waren we er en toch stond er een rij voor de ingang. Dit was voor ons de eerste keer dat we zoveel toeristen zagen, maar dat was natuurlijk ook niet zo gek, aangezien we nu aan de kust zaten, midden in de vakantie (semana santa / spring break) van de Costaricanen zaten. Na ca. 20 min. konden we erin. We zijn zonder gids gegaan, aangezien er zoveel groepen voor ons met gidsen gingen, konden we mooi zien waar the exitement was. Dit park ligt aan de kust met 2-3 stranden, waar de costaricanen dan de hele dag verblijven (koelboxen, watermeloenen, bbq, etc), terwijl de toeristen genieten van de natuur / op zoek naar spannende animales. Het geluk lachte ons toe, want ineens zagen we 2 capuchin-aapjes. En ze kwamen naar ons toe. We hebben hele goede foto´s kunnen maken, echt gaaf. We denken dat dit niet vaak voorkomt van zo dichtbij, want alle gidsen begonnen ineens haastig door hun walkie-talkies te praten. Onderweg terug zagen we nog een beest, de white nosed coati hebben we later opgezocht. Ook weer goede foto´s. Gaaf man.
Na gedoucht te hebben, wilden we uitchecken. Dit ging niet, want de telefoonlijn was kaduk. En, aangezien we niet zoveel geld op zak hadden om dit cash te betalen, werden we naar de bank gestuurd, die in Quepos, was maar 30 min rijden.. aha... Tja, what can you do. In de auto, naar de bank. Bleek dat er na 10 min. ook een bank zat, dus we hadden suerte.
Op naar Miramar, want daar had Luke een bord van gezien met een hotel. En aangezien we weg moesten van de kust omdat echt alles volgeboekt was, leek dit een goede optie. Na Miramar begon de weg toch wel akelig steil, smal, en vol met gaten (what´s new) te zijn. Dus, wij weer terug, dat bord opgezocht, want er stond een tel. nr. op. Wij bellen. Ja, het klopt, zo´n 5 km na Miramar. Dus weer die weg op. Daar was het. Een gezellig hotel met een fantastisch uitzicht en een superrelaxed zwembad. Zie www.canopy.de  Ja, duits, ik zeg maar niets. Anyway, 's avonds gelijk een paardrijtour geboekt naar de watervallen.
Volgende ochtend dus paardrijden. Luke op Negro en Karin op Nancy. En de guide Pedro. Weer een privé-toer dus. Pedro vond het helemaal geweldig dat we spaans konden, dus we hebben het prima naar ons zin gehad. Het paardrijden was echt goed. Na een half uur gingen we te voet verder. Dit was nl. door een heel smal paadje omhoog klimmen, langs het water. Wat zijn we avontuurlijk geworden! Het was echt heel gaaf. Aan het einde een mooie waterval waarin we konden zwemmen. Pedro heeft mooie plaatjes geschoten voor ons toen we onder de waterval zaten/zwommen/stonden. Daarna weer terug. Ter paard gingen we toen naar het hoogste punt van Peña Blancas. Van daaruit terug naar het hotel en de rest van de dag bij het zwembad gebadderd.
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Vanaf het Eco hotel richting de kust. Jaco staat bekend als een surfersparadijs. Er waren redelijk hoge golven, maar het stadje zelf stelde niet zoveel voor (sorry Mus). Daarna doorgereden naar Manuel Antonio. Via een aantal hele uitdagende bruggen zijn we bij het mooie strand gekomen. Op zoek naar een hotel. Met Semana Santa voor de deur viel dit wel even tegen. Alle hotelletjes vol.... mmm. Wat nu? Met onze blauwe ogen hebben we bij de receptie gevraagd waar we terecht konden. We zijn doorgewezen naar het einde van de badplaats. Hier kwamen we bij een heel mooi hotelletje, het mooiste en ook nog schoonste hotel, met een leuke crew, en een lekkere douche. Super. We konden voor 2 nachten boeken. Na een lekkere maaltijd hebben we een zeiltocht geboekt voor de volgende dag. Die ochtend werd Luke gewekt door de brulapen om 5.30 uur. Karin slaapt daar gewoon doorheen... Om 9 uur werden we opgehaald voor de zeiltocht. Dit was echt geweldig. Eerst dolfijnen gezien, daarna voor anker en gesnorkeld. Hele mooie gele, rode en blauwe vissen gezien, en gevoed. Het waren er heel veel. Super gewoon! Na het snorkelen kregen we een heerlijke lunch aan boord, van vis (dorada), rijst (), en groente. Daarna lekker rustig op de zeilen terug. De tocht duurde ca. 4 uur, goed van de zon genoten, heerlijk was dit.
PS Nog geen PC gevonden hier met USB poort voor foto's, dus jullie moeten nog even geduld hebben.
Lees meer...   (4 reacties)
Dat leuke hotelletje voor 17 usd, was heel leuk. Na het lekkere eten, Karin heeft het nationale ingredient natilla met eigengemaakte kaas gegeten met een fajitta, zijn we terug naar het hotel, het was eigenlijk meer een schuur..., gegaan. Toen we 2 minuten op bed lagen, keken we elkaar aan en zijn we er uit gevlucht. Op zoek naar een ander bed. Dit zag er zo eng uit, met 16 'sloten' op de schuurdeur en een vieze matras. Brr, hier zouden we geen oog dicht doen. Bij het volgende hotel zagen we een 'geko' in de badkamer (soort hagedisje), en veel mosquitos aan het plafond, dus daar zijn we ook maar niet voor gegaan. Derde hotel zag er in vergelijking beter uit, dus daar zijn we maar gaan slapen, doodmoe.
De volgende dag zijn we snel Liberia uitgegaan. Via Canas zijn we bij Bebederos terechtgekomen. Daar hebben we een boottocht gedaan over de gelijknamige rivier, en rio canas, en rio Lajas, die dwars door het Palo Verde nationale park ging. Weer hadden we de boot voor ons tweeen, want wachtende toeristen kunnen ze niet hebben. Tijdens deze tocht hebben we heel wat krokodillen, leguanen, jezus christ lizards, vleermuizen, mooie verschillende vogels en brulapen gezien. Helaas nog geen capuchino apen. De tocht was heel indrukwekkend. Vooral de krokodillen waren leuk, daar nam zelfs onze guide afstand van...
Na deze tocht door op zoek naar een hotel. Onderweg over de Tarcoles rivier, waaronder de speelplaats van de krokodillen is. We hebben er zo'n 26 geteld. We hebben er foto's van, maar helaas zit op deze pc geen usb poort, dus dat komt later. Verder op zoek naar een slaapplaats. Dit werd het Eco hotel, dat in het Carara Nationale park ligt. Een hele mooie omgeving, maar wel supervochtig, maar ja dat kon ook niet anders kwamen we achter, het hotel ligt in een regenwoud... Hier hebben we onwijs grote kikkers gezien, 15cm hoog geschat, helaas geen foto van. Nadat Luke taktisch onze vriend spider uit de douche heeft verwijderd, konden we rustig slapen. Halverwege de nacht werden we wakker om te plassen. Helaas geen electriciteit. Gelukkig hadden we een zaklantaarn mee. Erg handig!
De volgende dag zijn we het nationale park ingegaan, voor een wandeling. Gelijk al zaten we midden in het bos en hoorden we een lawaai boven ons. Dat bleken 2 parende papagaaien te zijn, geelvleugelara's genaamd. Heeeeeel mooi! Verderop een miereneter. Wat zijn die groot! Hij wilde een termietenhoop eten of zo, maar werd toen zelf aangevallen, dus hij moest vluchten en krabte zichzelf van de jeuk. Erg lachwekkend. Even verder nog toekans gezien, mooi allemaal hoor. Jammer dat je dan geen telelens hebt. Na deze wandeling terug naar het hotel, gezwommen en de rest van de dag gerelaxed. 's avonds wilden we gaan eten, ging de electriciteit weer uit. Hadden ze overal kaarsen geplaatst waar onwijs veel ongedierte zoals kevers en mieren op af kwamen. De witte tafellakens lagen er vol van. Te vies voor woorden. De kaarsen hadden ze ook bij het buffet neergezet. Je raadt het al. We hebben een cerveza en een vino blanco gedronken en zijn weer terug naar onze hacienda gegaan. We hadden nog een kleine komkommer en een pakje tuccies uit NL. Die hebben we opgegeten.... en toen maar gaan slapen.
 
Lees meer...   (3 reacties)
Even een stukje over het land hier. De mensen zijn allemaal erg behulpzaam. Als je even stil staat met je auto vragen ze gelijk of je het kan vinden. Sommigen kijken dan meteen even wat je op de achterbank hebt liggen...Kwa temperatuur is het heel verschillend. In het noorden is het veel droger, en een warme fohn wind. In het midden is het meer warm, maar koel als je hoog bent. In het zuiden vochtig warm. Helemaal als je in de buurt van een regenwoud zit. Het eten is hier heel varierend - not -. Rijst, rijst rijst, en bonen, bonen bonen, en in de ochtend scrambled egg, met rijst en bonen. Dus die komen onze neus uit... Wat wel erg verfrissend is dat zijn de vruchtensappen, tamarindo, cas, papaya, pina, fresa, guave, etc. Onderweg zien we erg veel krottenwijken, en als je denkt dit moet een grotere plaats zijn, dan hebben ze er nog een soda, dit is een soort barretje, maar that's it. Het ziet er behoorlijk armoedig uit. Heb je een beetje geld, dan plaats je tralies voor je ramen en voor je veranda, heb je iets meer geld, dan plaats je 2 meter hoge tralies met daarboven nog eens prikkeldraad om je huis. Gezellig hoor. Zit er een redelijke supermarkt, dan huur je een mannetje met een shotgun in en die plaats je voor de ingang. Dit geldt ook voor alle banken natuurlijk. Oh nee, dan heeft dit mannetje ook nog een knuppel en een pistool om zijn middel. Verder vraagt men wel waar je vandaan komt, maar eigenlijk staat Nederland niet op de kaart! Op dit moment zijn er heel veel amerikanen en canadezen.
Lees meer...   (2 reacties)
Na het ontbijt zijn we nog eerst het park van het resort ingewandeld. Hier liepen de krokodillen vrij rond! Eentje deed zijn bek open voor de foto ha ha. Verder ook nog diverse hagedissen of leguanen gezien. (Wat is het verschil?) Daarna wilden we snel weg, een hotelletje in Arenal opzoeken en vanuit daar excursies doen. Halverwege kwamen we het stuwmeer tegen, met gezellige bootexcursies. Dit konden we natuurlijk niet voorbij laten gaan. Auto geparkeerd, en met een gids mee, in de boot. Voor ons was net een boot vol toeristen vertrokken, dus we hadden de boot voor ons alleen. In ruim een uur hebben we diverse vogelsoorten gezien en de vulkaan van de andere kant. Teruggkeerd reden we verder richting het dorp. Helaas bleek daar niets te doen en dan te bedenken dat het vandaag San Jose is, een nationale feestdag. Het stadje stelde dan ook weinig voor. Enfin, wij verder, richting Liberia. De weg ernaar toe was behoorlijk afwisselend. Volgens de kaart was het een verharde weg, maar af en toe was het asfalt op denken we, want ineens kreeg je een stuk keiweg. Na een koffiestop zou Karin wel even verder rijden.... Het ergste stukje weg tot nu toe. Het leek wel een maanlandschap tjonge jonge, en dat krijgt een witte (=verhard) weg op de kaart! Ongelooflijk wat een kuilen en gaten zeg. We moesten echt zigzaggend rijden. Ach ja, we zijn er gekomen, hebben een leuke kamer geboekt voor 17 usd en gaan zo lekker eten. Hasta luego.
Lees meer...   (2 reacties)
Na een lekker ontbijt, de gallo pinto slaan we vandaag over, op naar het nationale park van Arenal. Na wat heerlijke onverharde hobbelwegen, de auto geparkeerd en te voet verder richting de vulkaan. Halverwege hoor je wat gerommel, het lijkt wel onweer, en zie je de lava naar beneden rollen. Cool man. Als je je omdraaide had je geweldig uitzicht op het stuwmeer van Arenal, ook wel ´klein Zwitserland´ genoemd. Na de behoorlijk vermoeide, en vooral warme wandeltocht, zijn we lekker gaan lunchen. Daarna even het dorpje La Fortuna in om water te halen, te tanken, en te pinnen. Zojuist even een tonnetje gepint.... colones dan hi hi. En natuurlijk even het internetcafé in, waar we nu met een toetsenbord uit het jaar nul zitten te tikken. Nu gaan we even rustig aan doen in een jacuzi bij het resort:-) Tot de volgende keer!
 
PS Groetjes aan Pipo. Slim hoor via de buren!
Lees meer...   (2 reacties)
Daar zijn we weer. Na het lekkere ontbijt in San Miguel, richting La Paz. Daar aangekomen, eerst richting de vlindertuin. Echt mega vlinders daar, en veel! Luke was nog geen minuut binnen of er zat al een beer van een vlinder op zijn schouder. Fototoestel in de aanslag. Mooi hoor. Daarna door naar de kolibri-tuin. Daar hadden we minder geluk. Je kon daar lang wachten voordat er 1 dichtbij kwam. Bij ons dan, want bij die rare vogelaars kwamen ze wel. En snel dat die beestjes zijn trouwens! Toen naar de watervallen. 5 stuks op een rij. Ook erg indrukwekkend. Af en toe een niet te vertrouwen trappetje op, moet je dan maar op de koop toe nemen... Op het laatst nog een zeer zeldzame groene toekan gezien (ingefluisterd door die rare birdwatchers). Zie ook de foto.. succes met zoeken.
Na de lunch doorgereden naar de Poas vulkaan. Deze was helaas behoorlijk mistig dus je kon niet echt  naar beneden kijken, de krater in. In het nationale park aldaar nog een eekhoorn gezien.. dat was het. Niet echt indrukwekkend, maar dat kwam door de mist.
Op naar La Fortuna, waar we een hotelletje wilden zoeken. Aldaar ingecheck in het Los Lagos resort met perfect uizicht op de Arenal vulkaan, waar we al wat rode lava-streepjes mochten aanschouwen. Nu lekker slapen.
Lees meer...   (4 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl